ولادت آيت‌اله محمد فاضل شربيانى به سال 1248 ه - . ق ، در روستاى شربيان يكى از دهستانهاى بزرگ شهرستان سراب ( واقع در 45 كيلومترى آن شهر ) در كانون گرم يك خانواده متدين و پاكدامن چشم به جهان گشود . پدرش آيت‌اله فضلعلى شربيانى از علماى وارسته و جدّش عبدالرّحمان شربيانى از دينداران صاحب نام و با بصيرت منطقه بود . آيت فضلعلى شربيانى در زمان خود از برجسته‌ترين و عالم ترين فقهاى آذربايجان به شمار رفته و در اوايل سلسله قاجار در زمره اكابر فضلا و علما محسوب مىگرديد . در علم و عمل ، زبانزد عامّ و خاصّ و در اخلاص و صداقت گوى سبقت را از همگان ربوده بود . تحصيلات از ابتداى دوران كودكى ، آثار نبوغ و استعداد در وجود آيت‌اله شربيانى نمايان بود . او در پرتو هوش ذاتى ، از نخستين سالهاى زندگى در محضر پدر بزرگوارش قرائت قرآن ، دستور زبان فارسى و عربى ، مقدّمات علوم و منطق را فرا گرفت ولى روح استعلا طلب وى را اين همه اقناع ننمود . پدر دانشورش علاقه‌مند بود كه خلاقيت سرشار فرزندش هرچه بيشتر شكوفا گردد . به همين مناسبت پيوسته به وى توصيه مىفرمود كه نبايد لحظه‌اى از فراگيرى علم و دانش غفلت نمايد . عزيمت به تبريز آيت‌اله محمدفاضل شربيانى به دنبال سفارش پدر و درخواست آشنايان و خويشان بعد از طى تحصيلات ابتدايى و آموزش علوم مقدماتى در زادگاه خويش و استفاده‌هاى فراوان از مكتب درس پدر فرزانه‌اش ، عازم حوزه علميه شهرستان تبريز گرديد ، ايشان بلافاصله پس از ورود در مدرسه « خواجه على » در يك حجره كوچك رحل اقامت افكنده و از حوزه درس علما و بزرگان حوزه تبريز بهره‌هاى فراوان برد . حوزه علميه تبريز در آن روزگار از شهرت و اهميت ويژه‌اى برخوردار بود و به همين مناسبت جايگاه خاصّى در جهان تشيع به خود اختصاص داده و جزو مراكز مهم نشر علوم و معارف اسلامى به شمار مىرفت .